இலக்கியம்

  • இணைய இதழ் 126

    போர், அமைதி & சந்தை நூல் அறிமுகம் – ஹரிகிருஷ்ணன் வானமாமலை

    கார்ப்பரேட் குருஷேத்திரத்தின் ஒரு கூர்மையான பார்வை    2025 கோவை புத்தகத் திருவிழாவில் யாவரும் பப்ளிஷர்ஸ் ஜீவ கரிகாலனிடம், “ஏதாவது துறை சார்ந்த புத்தகங்கள் இருந்தா சொல்லுங்க, அதை வாசிக்கணும்” என்று கூறினேன். அப்பொழுது அவர் பரிந்துரைத்த புத்தகம்தான், ‘போர் அமைதி & சந்தை’. எப்பொழுதும் கிராமியக் கதைகள், ஒரு குடும்பத்தை பற்றிய கதை, ஒரு தனி மனிதனின் வாழ்க்கைப் பயணம் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் கதை என்று படித்துச் சலித்த எனக்குப் பெருநிறுவனத்தைப் பற்றிய கதை என்றதும் ஓர் ஆர்வம் வந்தது. அப்படித்தான் இந்தப் புத்தகத்தை வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்.  மணி ராமலிங்கம் எழுதிய, ‘போர் அமைதி & சந்தை’ என்ற நாவல், 90களில் இந்தியப் பொருளாதாரத் தாராளமயமாக்கல் மற்றும் கணினிப் புரட்சியின் பின்னணியில் மும்பை மாநகரத்தை மையமாகக் கொண்டு எழுதப்பட்ட ஓர் அழுத்தமான படைப்பாகும். இந்நூல் வெறும் ஒரு கார்ப்பரேட் நிறுவனத்தின் வீழ்ச்சியையும் எழுச்சியையும் மட்டும் பேசாமல், அந்தச் சந்தை அமைப்பிற்குள் சிக்கித் தவிக்கும் மனிதர்களின் அகப் போராட்டங்களையும், வடுக்களையும், உளவியல் ரீதியான மாற்றங்களையும் மிக நுட்பமாக விவரிக்கிறது. 1960களில் தொழிற்சங்கப் போராட்டங்களால் ஏற்பட்ட ‘லாக் அவுட்’ சூழலையும், 90களில் மூளையை மூலதனமாகக் கொண்டு உருவான புதிய தொழில் சந்தையின் ‘லாக் அவுட்’ சூழலையும் ஒப்பிட்டு, ‘இடம்தான் வேறே ஒழிய அதே குருஷேத்திரம்தான்’ என்ற தத்துவார்த்தப் புரிதலுடன் நாவலை ஆசிரியர் நமக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார்.   நாவலின் மிக முக்கியமான பலம் அதன் பின்னணியாக விளங்கும் பம்பாய் (மும்பை) மாநகரமாகும். விக்டோரியா டெர்மினஸ் (வீ டி) ரயில் நிலையம், உதிரும் காய்கறிகள் போலப் பிளாட்பாரத்தில் இறங்கும் மனிதர்கள், மீன் வாசம், மனித வியர்வை மற்றும் பொதுக் கழிப்பறையின் நெடி என பம்பாயின் அசல் முகத்தை ஆசிரியர் வாசகர்களின் நாசிக்குக் கடத்துகிறார். குறிப்பாக, டி.என். ரோடு (DN Road) பிளாட்பாரக் கடைகள், அங்கு விற்கப்படும் செண்டுகள், புத்தகங்கள் மற்றும் உலகத்தின் அத்தனை உணவுகளும் கிடைக்கும் தெருவோர உணவகங்கள் என அந்த மாநகரத்தின் பரபரப்பான நுகர்வோர் கலாச்சாரம் மிக அழகாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளதால் நாவலின் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை பம்பாயின் கூட்ட நெரிசலில் மூச்சு விட முடியாமல் சிக்கிக் கொண்டுள்ள ஓர் உணர்வை வாசிப்பவருக்கு எழுத்தாளர் மிகச் சுலபமாகக் கடத்துகிறார்.  இந்தத் துடிப்பான நகரத்தில் இயங்கி வரும் அனந்தராமனின் மென்பொருள் மற்றும் விளம்பர விற்பனைத் துறை அலுவலகம்தான் கதையின் மையம். ஒரு சிறு விடுப்பு முடிந்து தமிழகத்தில் இருந்து திரும்பும் ரமணி என்ற இளைஞன், திங்கட்கிழமை காலையில் அலுவலக வாசலில் தொங்கும் பூட்டையும், கம்பெனி ‘லாக் அவுட்’ செய்யப்பட்ட அதிர்ச்சிச் செய்தியையும் எதிர்கொள்வதில் இருந்து நாவலின் முதன்மைக் கதை நகர்கிறது. ஆசிரியர் இந்த நாவலில் வரும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்தையும் மிக ஆழமான உளவியல் பின்னணியுடன் வடிவமைத்துள்ளார். ரமணி வேக வேகமாகப் பேசும், மெல்லிய நறுமணங்களை விரும்பும் ஒரு நடுத்தர வர்க்க இளைஞன். அவனது நண்பன் சுந்தர், எதையும் நிதானமாகப் பேசும், முகபாவனைகளைக் காட்டாத ஒரு சாதுரியமான விற்பனையாளன். கம்பெனி மூடப்பட்டவுடன் ரமணி எதிர்கொள்ளும் பசியும், வேலை இழப்பு குறித்த பயமும், அவனுக்குள் ஏற்படும் இரத்த அழுத்த நோயின் தொடக்கமும் ஒரு சராசரி நடுத்தர வர்க்க இளைஞனின் பாதுகாப்பின்மையை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது.    ஐஐஎம் (IIM) பட்டதாரியான அனந்தராமன், வெறும் எண்களை மட்டும் நிறுவனமாகக் கருதாமல், மனிதர்களின் கனவுகளுக்கு மதிப்புக் கொடுக்கும் ஒரு லட்சியவாதத் தொழில்முனைவோர். தனது மென்பொருள் நிறுவனத்தை உருவாக்க அவர் மேற்கொண்ட போராட்டங்களும், அவரது வழிகாட்டியான ஜம்னலால் கூறிய ‘வியாபாரம் என்பது மாபெரும் மனப்போர்’ என்ற தத்துவமும் அவரது கதாபாத்திரத்திற்குப் பெருமை சேர்க்கின்றன. ஜம்னலாலும் அனந்தராமனும் பேசிக் கொள்ளும் இடம் வாசிக்கும் நமக்கு மிகப்பெரிய உந்துதலைக் கொடுக்கும். விஷ்ணு சேனா அரசியல்வாதி ரானேவின் துப்பாக்கி மிரட்டலுக்குப் பணிய மறுத்து, நிறுவனத்தையே தற்காலிகமாக மூடத் துணியும் துணிச்சல் மிக்கவராக அவர் காட்டப்படுகிறார்.   விளம்பரத் துறையின் தலைவியான ரூபி, அடங்காப் பெண்மையும் ஆளுமையும் நிறைந்த ஒரு நவீனக் கதாபாத்திரம். தன்னுடைய தேவைகளையும் வாழ்க்கையையும் தானே தீர்மானிக்கும் அவளது போக்கு, கார்ப்பரேட் உலகில் அவள் தன் இடத்தை எவ்வாறு தக்க வைத்துக் கொள்கிறாள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அனந்தராமனுடனான அவளது நெருக்கமான உறவும், நிறுவனத்தின் ரகசியச் செயல்பாடுகளும் கதையின் சுவாரசியத்தைக் கூட்டுகின்றன.   மென்பொருள் பிரிவின் தலைவனான கார்த்திக்கும், அவனுடன் பணிபுரியும் சித்ராவும் நாவலின் மற்றொரு முக்கியப் பரிமாணம். கார்த்திக்கின் அர்ப்பணிப்பும், நிறுவனத்தின் மீதான அவனது ராஜவிசுவாசமும் லாக் அவுட் காலத்திலும் ரகசியமாக ஹோட்டல் அறைகளில் இருந்து நிறுவனத்தை இயக்க உதவுகிறது. சித்ரா அவனோடு நெருக்கமாக இருந்தாலும், ‘லாக் அவுட் முடிவதற்குள் எனக்கு அமெரிக்கப் பையனுடன் கல்யாணம் ஆகிவிடும்’ என்று எதார்த்தத்தைப் பேசும் தற்காலப் பெண்ணாக விளங்குகிறாள்.     கணக்காளரான சுப்பிரமணியன் என்கிற சுப்பு சார், தீபா பாரில் அமர்ந்து கொண்டு சமூக நீதியைப் பற்றியும், தனது கடந்த கால ஜாதி வடுக்களைப் பற்றியும், கார்ப்பரேட் அரசியலைப் பற்றியும், வேலை இழப்பு பயம் பற்றியும் பேசும் ஒரு விரக்தியடைந்த கதாபாத்திரம். அவருடைய புலம்பல்கள் மூலமாக நடுத்தர வயது மனிதர்களின் வேலைவாய்ப்புப் பயமும், எதிர்காலக் கவலையும் வெளிப்படுகின்றன.     நாவல் பேசும் முக்கியக் கருப்பொருள்களில் ஒன்று சந்தையும் அதிகார அரசியல் மிரட்டல்களும். நாவல் 90களின் பம்பாயில் நிலவிய பிராந்தியவாத அரசியலையும், அதன் மூலமாக கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் எதிர்கொண்ட அச்சுறுத்தல்களையும் அப்பட்டமாகப் பேசுகிறது. விஷ்ணு சேனாவின் தலைவரான ரானே, அனந்தராமனின் கேபினுக்குள் புகுந்து, துப்பாக்கியால் சுட்டு, மராட்டியர்களுக்கு வேலை கொடுக்க வேண்டும் என்றும், கருப்புப் பணப் பங்கைக் கேட்கும் காட்சியும் அன்றைய மும்பையின் நிழல் உலக அரசியலைக் காட்டுகிறது. இரண்டாவது கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களின் உயிர்வாழும் தந்திரங்கள். கம்பெனி கதவடைப்புச் செய்யப்பட்டாலும், வாடிக்கையாளர்களுக்குத் தெரியாமல் இருக்க, ஹோட்டல் அறைகளைத் தற்காலிக அலுவலகங்களாக மாற்றி (அறை எண் 108), ரகசியமாகச் சேவைகளைத் தொடர்வது, பத்திரிக்கைத் துறையைத் தற்காலிகமாகக் குஜராத்திற்கு மாற்றுவது போன்ற கார்ப்பரேட் தந்திரங்களை ஆசிரியர் மிகத் துல்லியமாக விவரித்துள்ளார்.   மூன்றாவதாக, கதாபாத்திரங்களின் அக அமைதியும் புறப் போரும். நாவலின் தலைப்பிற்கு ஏற்ப, ஜம்னலால் அனந்தராமனுக்குக் கூறும் அறிவுரை மிக முக்கியமானது: “வெளியே போரிட உள்ளே நீ மிகப்பெரிய அமைதியாயிருக்க வேண்டும். உள்ளே புத்தனாகவும், வெளியே அலெக்சாண்டராகவும் இருக்க வேண்டும்”. இந்தத் தத்துவமே நாவலின் அடித்தளமாக விளங்குகிறது. ரமணி தன் பயத்தைப் போக்க அவனது ரவி அண்ணாவை நாடுவதும் இந்த அமைதிக்கான தேடலின் ஒரு பகுதிதான்.    அலுவலகத்தில் ரூபி தனது அதிகாரத்தை நிலை நாட்ட கார்த்திக்கை நடத்தும் விதமும் பதிலுக்கு கார்த்திக் செய்யும் மறைமுக வேலைகளும் இதனால் பாதிக்கப்படும் ரூபி கார்த்திகையும் அவனது குழுவில் இருக்கும் அனைவரையும் அவள் பழி வாங்கும் விதமும் ஆபீஸ் பாலிடிக்ஸ் என்றால் எப்படி இருக்கும் என்பதை நமக்குக் காட்டுகிறது. எப்படி அனந்த ராமனுக்கு ஒரு ஜமன்லால் கிடைத்தாரோ அதுபோல் கார்த்திக்கு ஒரு மோதிலால் இருக்கிறார். அனந்தராமனும் கார்த்திக்கும் வேறு வேறு இல்லை. இருவரும் வாழ்க்கை என்னும் கடல் கொண்டு செல்லும் இடத்திற்குப் போகாமல் தாங்கள் விரும்பும் இடத்திற்கு எதிர்நீச்சல் போட்டுச் செல்லும் மன பலம் கொண்டவர்கள்.   மணி ராமலிங்கத்தின் எழுத்து நடை மிக எதார்த்தமானது. பம்பாயின் தமிழ், ஹிந்தி மற்றும் ஆங்கிலம் கலந்த பேச்சு வழக்கு (எ.கா: ‘மங்கிலம்’, ‘தந்தி’) நாவலுக்கு ஒரு தனித்துவமான வாழ்வியல் தன்மையைத் தருகிறது. கார்ப்பரேட் வார்த்தைகளான ‘ரிட்டர்ன் ஆன் இன்வெஸ்ட்மெண்ட்’…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ்

    மு.ஆறுமுகவிக்னேஷ் கவிதைகள்

    கிருஷ்ண பட்சம் இட்லியுடன் பாலைவிரும்பி உண்ணும்அப்பத்தா‘ஜெலுசில்லைத்’ தவிரவேறு மருந்து மாத்திரையைகடைசி காலம் வரைஉண்டதில்லை அப்பத்தா ஒரு‘டொரினோ’ பிரியைஅவள் தினந்தோறும்ஒரு கிங் சைஸ் (300 ml)டொரினோ குடிப்பது வழக்கம் அவளுக்குப் பிடிக்கும் என்பதற்காகஅப்பா வாங்கி வைக்கும்2 டஜன் டொரினோ பாட்டில்கள்கொண்ட பெட்டிபாட்டில் திறப்பானோடுவீட்டில்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    ரேகா வசந்த் கவிதைகள்

    மனம் அடர்பனி இரவில்இளவெயிலைகனவு காண்கிற மனதுசுட்டெரிக்கும் கோடையில்மழை வேண்டுமெனயாசிக்கிறது “இருப்பதில் திருப்தி கொள்” என்றுதனக்குத்தானேஅறிவுரை கூறிக்கொள்ளும் மனது அடுத்த நொடியே“அடுத்து என்ன வாங்கலாம்?” எனதிட்டமிடத் தொடங்குகிறது எதையும்சிந்திக்காமல் இருக்க வேண்டும்என்று நினைத்தபடியேதீவிர சிந்தனையின்ஆழங்களில்மூழ்கிப் போகிறது மனதை வளைத்துப்போடும்கலையை – மனமேதேடித் தேடிக்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    கே.பி தோழர்! – ராம் சங்கர்

    “ஹலோ… பஷீர் எங்க இருக்க?” “ரூம்லதான் இருக்கேன்…” “இன்னைக்கு சாயங்காலம் ஃப்ரீயா?” “ஆமா… எங்க வரணும்!” “கொஞ்சம் தூரமா போகணும்போல இருக்கு!” “எங்க போகணும்?” “அட்டப்பாடி சத்-தர்ஷன் போலாமா? திங்கள்கிழமை திரும்பி வந்துடலாம்!” “சரி…” பஷீரும் சம்யுக்தாவும் சென்னையிலேயே இருந்தாலும், சந்திப்பு எப்பையாவதுதான் நிகழும். அதுவும் சம்யுக்தா ஏதோ ஒரு மனக்கொந்தளிப்பில் மட்டுமே பஷீருக்கு ஃபோன் செய்வது வழக்கம். சம்யுக்தா இடதுசாரிக் கொள்கையின்மீது தீவிரமான பற்றுகொண்டவள். ஆனால், எங்கேயும் தன்னுடைய கருத்தை ஒருபோதும் திணிக்கமாட்டாள். அதேநேரம் தர்க்கத்தின் பக்கம் எப்போதும்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    மாரி.கிருஷ்ணமூர்த்தி கவிதைகள்

    தூரம் பரந்த கூரைக்கடியில்நட்சத்திரங்கள் மின்னும்இருளில் இருந்துவிளக்கெரியும் அவள் வீட்டைபார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன் இதே வீட்டை இதே மாதிரிஒரு இரவில் பார்த்தபோதுஅவ்வீட்டில் என் காதலிஇருந்தாள்அவள் கனவில் நானும்என் கனவில் அவளுமாகஇருந்த காலம் இப்பொழுது அதேவீட்டில் விட்டுப் போனகணவனின்நினைவில்காதலியும்தன் அப்பனின்முகமறியாத குழந்தையும்கனவின்றிப் படுத்துக் கிடக்கிறார்கள் அவள்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    செளமியா ஸ்ரீ கவிதைகள்

    வார்த்தையைப் பிடித்துஉயிராடும் கவிதையைப் போலநானும் உயிராடுகிறேன்உனது நினைவுகளால் மறத்தல் நியதிதன்னையே மறந்துமாமருந்தானதுஅதுதான் காதலானது! * தனிமையின் கோல் எடுத்துஉலகத்தை வரையசுயம் இனிக்கிறது. எனினும்உடன் உன்னைக் கேட்கிறது இதயம்விரல்கள் நடுங்குகையில்உன் விரல்களால் உயிரை அணைத்துக் கொள்வேறென்ன கேட்டிடும் காதல்! * அத்தனை காலைகளும்சூரியனைக்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    லோக் நாயக்’ ஜெயபிரகாஷ் நாராயண் – ஆர் பட்டாபிராமன்; நூலறிமுகம்: அக்களூர் இரவி

    ஜெயபிரகாஷ் நாராயண் குறித்த  முழுமையான வாழ்க்கை வரலாற்று நூல் தமிழில் ஒன்றிரண்டுதான். இல்லை எனவும் கூறலாம். தமிழறிஞர், காந்தியவாதி தமிழருவி மணியன் ‘மனிதப் புனிதர் ஜெயபிரகாஷ் நாராயண்’ என்றொரு குறுநூலை ஆக்கியுள்ளார்.  பெரும் வாசிப்பாளரும், இந்தியச் சிந்தனை மரபு குறித்தும், மார்க்ஸ், காந்தி,…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    குறுங்கதை- இத்ரீஸ் யாக்கூப்

    அவர் என் அப்பா  அந்திக் குன்றாய் அவள் உடலிலும் உடையிலும் செம்மை அப்பியிருந்தது. இந்த வீட்டிற்கு மாறிய பின்னும் புதிதாக எதுவும் உண்டா என்ன? மாடி விளக்கைப் போட வந்தவள் அங்கேயே காற்றுக்கு விடை கொடுத்த மரமாய் நின்றுவிட்டாள். “என்ன ரேகா உங்க வீட்டுக்கு இன்னைக்கு விருந்தாடி யாரோ வந்திருந்தாங்க போல?” காணும்…

    மேலும் வாசிக்க
  • குறுங்கதைகள்

    குறுங்கதை – காந்தி முருகன்

    நொறுங்குண்ட சதை அகலம் குறைவில் நீளமான கண்ணாடியது. இந்த உயர் ரகக் குடியிருப்பில் மிகச் சிறிய அறையில் கண்ணாடியும் ஒரு மேஜையும் மட்டுமே உள்ளன. மேஜையில் கூர்மையான  ஒரு பொருள், முனை மட்டும் துணியால் சுற்றப்பட்டுக் கிடந்தது. கண்ணாடி முன் நிற்கிறாள் அர்ஷா, நிர்வாணமாக. சில நிமிடங்கள் அல்ல. சில மணி நேரங்கள். அவளது முகத்தில் சோர்வுக்கான தடயங்கள் இல்லை. தன் வெற்றுடலை வெறிச்சோடிப் பார்க்கிறாள்.  இந்த உடல்‌ அருவருக்கத்தக்க ஒன்றாக இருப்பதாக உணர்கிறாள்.  நாற்பத்து ஐந்திலும் கட்டுக்கோப்பான உடலது. கூடுதலற்ற சதைகள் இல்லை. வயிறு தட்டையாகக் கொழுப்பின்றி உள்ளது. தோள் பட்டை கம்பீரமாக உள்ளது. தன்னை முழுவதுமாகப் பார்க்கிறாள், பல கோணங்களில். அவளுக்குச் சலிப்பு ஏற்படவே இல்லை. கண்களில் ஓரம் வழிந்த நீர்த்துளிகளைத் துடைத்திட முனையவில்லை. அவை சிறு கோடுகளாய்  மார்பைக் கடந்து போய்க்கொண்டிருந்தன. அழகான இந்த உடலை எதனோடு ஒப்பிட்டு வர்ணித்தாலும் அனைத்துக் காட்சிப் பிழைகளாகவே கடந்து விடுகின்றன.  கூர்மையான அந்தப் பொருளைக் கையில் எடுக்கிறாள். இந்த உடலுக்கான தேவை நிகழ்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. அத்தேவையைப் பூர்த்தி செய்துகொள்ளத்  திருமணப் பந்தத்தில் இணைய வாய்ப்பில்லாமல் போகும் வேளையில் உடலுக்கான பந்தத்தை மட்டும் நிகழ்த்திக்கொள்ள உறவுகளின் பெயரில் உரிமைகள் நிகழ்கின்றன. சில உரிமைகள் தடுக்கப்பட முடிகின்றன. சில உரிமைகள் தவிர்த்தல் என்பதனை சாகடித்துவிடுகின்றன.  உடலுக்கான தேவை நிகழ்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. இந்தத் தேவையைத் தீர்க்கப் பல கட்டுப்பாடுகள், பல கட்டமைப்புகள் உடனிருந்து  வளர்ந்துவிட்டன. எல்லாத் தேவைகளையும் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்கிறபோது உடலுக்கான தேவையை மட்டும் எளிதில் பூர்த்தி செய்ய முடிவதில்லை, தனிமையில்.

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    அதிதி – மா. அண்ணாமலை

    அலுவலகம் முடிந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தேன். முகச் சவரம் செய்து ஒரு வாரமாகிவிட்டது. பேருந்திலிருந்து இறங்கி வழக்கமாக முகச்சவரம் செய்யும் குமார் சலூன் கடைக்குச் சென்றேன். கடையின் பெயர் பலகையின் மேலே, ஸ்ரீ மூகாம்பிகை துணை என்று எழுதியிருந்தது. அது இன்றுதான்…

    மேலும் வாசிக்க
Back to top button