சிறுகதை
-
இணைய இதழ் 127
ஆதி – ஆர் சீனிவாசன்
கருஞ்சூழ் வெறுமையின் நிழல் வெளுத்த ஆவி மண்டலம். அங்குச் சஞ்சரிக்கும் ஆதிகாலம், தெய்வம். மௌனம் அவற்றின் அடையாளம். ஒன்றின் நிழல் இன்னொன்று தெய்வம் ஆதிகாலத்திடம் மர்ம மொழியில் தன் விருப்பத்தையும், அதை நிறைவேற்றாவிட்டால் அதற்கான சாபத்தையும் சொன்னது. தூய ஆவியிலிருந்து ஊன்…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
இருப்பதாக – பத்மகுமாரி
அவள் பேசிக்கொண்டிருந்ததை அவளது தொனியிலேயே அதே முகப்பாவங்களோடு அவன் நடித்துக் காட்டினான். “இது நக்கல் பண்றதுலியா வருது?” “ஆமா. இல்லையா பின்ன?” அவனது இடதுகையில் கிள்ளி வைத்தாள். அவள் கிள்ளியிருந்த இடத்தின் வலியைத் தேய்த்துவிட்டபடியே அவனுடைய கண்கள் அவளைப் பார்த்துப் புன்னகைத்தது.…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
பாவாடைராயன் கதை – விஜய நாகசெ
எனக்கு அப்போது ஏழெட்டு வயதிருக்கும். எங்கள் முந்திரிக்காட்டில் அப்பா மரத்திலிருக்கும் முந்திரிப் பழத்தை ஒவ்வொன்றாகத் தொரட்டிக்கொண்டு தட்ட, அம்மா கீழே விழும் பழங்களையெல்லாம் கூடையில் பொறுக்கிக்கொண்டிருந்தாள். அக்கா சற்றுத் தொலைவில் பழங்களைக் கும்பலாகக் கொட்டிய இடத்தில் உட்கார்ந்து பழத்தையும் கொட்டையையும் தனித்தனியாகத் திருகிப்…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
பாலைவெளி – அப்பு சிவா
காமாட்சி அருகில் அமர்ந்து எல்லாவற்றையும் பார்த்துக்கொண்டிருப்பாள் எனத் தோன்றியது கந்தசாமிக்கு. அவள் மரணமடையும் முன் முழுமையாக அவளுடைய துன்பங்களைத் தான் புரிந்துகொள்ளவில்லையோவென ஆதங்கமாய் தோன்றியது அவருக்கு. இரு ஆண்டுகள்தான். இயல்பான கிராமத்து உழைப்பாளி அவள். எந்தக் காய்ச்சல், உடல் உபாதைகள்…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
விடாது வையகம் – இரக்ஷன் கிருத்திக்
“என்னை புடிச்சிருந்த பீடையெல்லாம் இன்னையோட என்னையவிட்டு ஓயப்போகுது” அப்புடின்னு நெனச்சுக்கிட்டு எக்கச்சக்க களிப்புல, நான் கோர்ட்டுக்கு கெளம்பிப் போனேன். என் வழக்கோட விசாரிப்பு பதினோரு மணிக்குத்தான் வருதுன்னு வக்கீல் சொன்னாரு. இருந்தாலும், ஆர்வக்கோளாறுல காலம்பரை ஒன்பது மணிக்கெல்லாம் கோர்ட்டு வாசல்ல போயி…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
துருப்பிடித்த நங்கூரம் – ஜீவிதா
இரண்டாவது குழந்தை பிறந்து நான்கு நாள்கள்தான் ஆகியிருந்தன. கொஞ்சம்கூட தூக்கம் இல்லை. கடைசியாகக் கண்ணாடியில் எப்பொழுது முகம் பார்த்தேன் என்ற ஞாபகம்கூட இல்லை. வீரத் தமிழச்சி மாதிரி குழந்தையின் துணிகளைக் கையிலேயே துவைத்து இரண்டு முறை ஜன்னி கண்டுவிட்டது. அதற்குப் பிறகு…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
இன்னும்… – துவாரகா சாமிநாதன்
ஒத்தையில் நின்றான் வளவன் பள்ளி வாசலுக்கு வெளியே நின்றுகொண்டிருந்தவன், சாலையின் இருபுறமும் பார்த்தான். அப்பா இன்னும் வரவில்லை. ‘அப்பா எப்பவுமே இப்படித்தான். சரியான நேரத்திற்கு வரமாட்டார்’ ‘என்னது எத்தனவாட்டி அவரிடம் சொல்லியிருக்கேன் பள்ளி விட்டதுமே வரனும்னு’, எரிச்சலாகி தனது அப்பாவை மனதிற்குள்…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
தேயும் திங்கள் – ஹேமா ஜெய்
இதுவரை ஆச்சி வீடு என்று விடுமுறைக்கு வந்து போன ஊர்தான் இனி தங்கள் இருப்பிடம்; பேருந்தில் கடக்கும்போது பார்க்கும் சிறு கட்டடத்தொகுப்புதான் பள்ளி; தானும் தம்பியும் இங்குதான் படிக்கப் போகிறோம் என்று தன்னைச் சுற்றி நிகழ்பவற்றைப் புரிந்தும் புரியாத மனநிலையுடன் உள்வாங்கிக்கொண்டிருந்த…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
நதிகளின் பிழை – உமா மஹேஷ்
ஜன்னலுக்கு வெளியே ஆம்புலன்ஸ் மெதுவாய் நுழைந்து ‘டி’ ப்ளாக் வாசலில் நிற்பது தெரிந்தது. இந்த வண்டி ஒவ்வொருமுறை வரும்போதும் சகுந்தலாவிற்கு யட்சனின் கேள்விதான் ஞாபகம் வரும் “மிகப்பெரிய ஆச்சர்யம் எது?” தினம்தினம் உயிர்கள் யமப் பட்டிணம் போவதைப் பார்த்தாலும் தனக்கு அழிவில்லை…
மேலும் வாசிக்க -
இணைய இதழ் 127
சாமியாட்டம் – அபிதா
கருங்கும்மென்று ஒரே இருட்டு. அந்தச் சின்னக் கிராமத்தில் முப்பதிலிருந்து ஐம்பது வீடுகள்தான் இருக்கும். ஊருக்கு நடுவில் ஒரு மரத்தடியில் ஓலப்பெட்டி, அரிவாள், ஓலை, விறகு, சில மளிகை மற்றும் பூஜைப் பொருட்கள் என எல்லாவற்றையும் வட்டமாக வைத்து, அதைச் சுற்றி அந்த ஊர் மக்களெல்லாம்…
மேலும் வாசிக்க