வாசகசாலை

  • இணைய இதழ் 126

    காலி இருக்கை-பாக்கியராஜ் கோதை

    என் பக்கத்து இருக்கைக்கு வரவிருப்பவர் ஒரு பெண் என்று தெரிந்ததும், அந்த இருக்கை எனக்குக் காலியாகத் தோன்றவில்லை. வந்தே பாரத் புறப்படுவதற்கு இன்னும் எட்டு நிமிடங்கள் இருந்தன. “பயணிகள் உடனடியாக ரயிலில் ஏறி அமருமாறு கேட்டுக்கொள்ளப்படுகிறார்கள். நன்றி,” என்ற பெண் குரல் எழும்பூர் நிலையத்தின் இரும்புக் கூரைக்குள் எதிரொலித்து மெல்லக் கரைந்தது. மூடிய கதவுகளுக்குள் குளிரூட்டியின் சீரான உறுமல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தது. நடைமேடைக் காற்றில் காஃபியின் மணத்துடன் வெப்பமடைந்த இரும்பின் மணமும் கலந்திருந்தது. எனக்குக் கிடைத்திருந்தது பெட்டியின் கடைசி வரிசையிலிருந்த நடு இருக்கை. நேற்று இரவு பதினொரு மணிக்குத்தான் பயணச்சீட்டு உறுதியானது. திருச்சியில் நடைபெறவிருந்த அலுவலகக் கூட்டத்திற்கு மேலாளர் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அதிகாலையில் அவருடைய மாமனார் இறந்த செய்தி வந்ததால், அந்தப் பயணம் என்னுடையதாகிவிட்டது. என் வலப்புறமிருந்த ஜன்னல் இருக்கை காலியாக இருந்தது. பயணிகள் பட்டியலில்— ‘V. வித்யா. 32. F.’ பெயர், வயது, பெண்—முகமற்ற மூன்று தகவல்கள். அந்தக் காலி இருக்கையை மீண்டும் ஒருமுறை பார்த்தேன். பையை மேலே வைத்தேன். கைப்பேசியை எடுத்தேன். காரணமில்லாமல் பயணிகள் பட்டியலை மறுபடியும் பார்த்தேன். இடப்புற வழியோர இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த முதியவர் தனது கண்ணாடியை மூக்கின் மேல் ஏற்றிக்கொண்டார். கண்ணாடியின் வலது காதுப்பிடி கருநூலால் சுற்றிக் கட்டப்பட்டிருந்தது. சொட்டு நீலம் போட்ட வெள்ளைச் சட்டை அணிந்திருந்தார். கால்களுக்கிடையில் வைத்திருந்த துணிப்பையின் உள்ளே கண்ணாடிக் குடுவை ஒன்று இருப்பதுபோல் எதுவோ ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் மெதுவாக மோதியது. “திருச்சியா?” என்று கேட்டார். “ஆமாம்.” “நானும் திருச்சிதான். மகள் வீடு. நார்த்தங்காய் ஊறுகாய் கேட்டிருந்தா. அவளுக்கே செய்யத் தெரியாது. கடையில வாங்கிச் சாப்பிட்டுட்டு அது ஊறுகாய்னு சொல்றா.” நான் புன்னகைத்தேன். “நீங்க என்ன வேலை?” நான் பதில் சொல்வதற்குள் அவர் ரயில்வே கணக்குப் பிரிவில் முப்பத்தாறு ஆண்டுகள் பணியாற்றிய கதையைத் தொடங்கிவிட்டார். முதல் பத்து ஆண்டுகள் மதுரை, பிறகு திருச்சி, கடைசியில் சென்னை. ஓய்வு பெற்றுப் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் ஆகியிருந்தன. பழைய அலுவலகத்தில் அவர் எழுதிய எண்களை இப்போதும் யாராலும் உடனடியாகப் படிக்க முடியாது என்று பெருமையாகச் சொன்னார். என் கைப்பேசி ஒலித்தது. மனைவி. “ரயில் கிளம்பிடுச்சா?” “இன்னும் இல்லை.” “இட்லி பையில இருக்கு. ரயில் சாப்பாடு பிடிக்கலைன்னா—” “சரி.” சிறிது மௌனம். “நேத்து நான் கேட்டதுக்கு நீங்க பதிலே சொல்லல.” முதியவர் பேசுவதை நிறுத்தாமல், ஊறுகாய்க் குடுவையின் மூடி இறுக்கமாக இருக்கிறதா என்று பையைத் திறந்து பார்த்தார். “இப்ப ரயில்ல இருக்கேன். திரும்பி வந்ததும் பேசிக்கலாம்.” “எப்பவும் அதைத்தான் சொல்றீங்க.” “மீட்டிங்குக்கு பேப்பர் பார்க்கணும். அப்புறம் கூப்பிடுறேன்.”…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    லக்க லக்க பேயே! லுக்கு விடாதே! – ஷாராஜ்

    1 தர்மபுரி நகர வெளியூர் பேருந்து நிலையத்தை அவர்கள் அடையும்போது அஸ்தமனமாகிவிட்டிருந்தது. அப்போது ஆறே கால். அங்கிருந்து நகரப் பேருந்து பிடித்து இவர்களுக்கான நகரப் பேருந்து நிலையத்தை அடையும்போது ஆறே முக்கால். கருக்கிருட்டு ஆகிவிட்டது. நகருக்குள்ளும், நகருக்கு வெளியிலும், தூரத்துக் கிராமங்களுக்குமாக வீடு திரும்புகிற மக்கள் கூட்டம்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    அவ்ளோ பேலன்ஸ் இல்லப்பா- கமலா முரளி

    அர்ச்சனா தனது கைப்பேசியில் பேசிக்கொண்டிருந்தாள். “சொல்லுப்பா, ஓ! ஜிபே வா? எவ்ளோ வேணும்?” “…” “ஓ! அவ்ளோ பேலன்ஸ்… இருக்காதே” “…” நான் என் மாமியார்கிட்ட கேட்டுத்தான் அனுப்பணும். சொல்றேன், சரி” உரையாடல் முடிந்தது. அர்ச்சனாவின் மாமியார் பத்மா பக்கத்தில்தான் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    அலகிலா விளையாட்டு – மாலதி சிவராமகிருஷ்ணன்

    அவள் ஓர் ஓவியத்திற்குள் நடந்து போவதைப்போல உ­ணர்ந்தாள். வண்ணங்கள்… வண்ணங்கள்… எங்குப் பார்த்தாலும் வண்ணங்கள்…! மரங்கள் பெரும் கொண்டாட்டத்திலிருந்தன. வெளிர் மஞ்சள், பொன் போல் ஒளிரும் மஞ்சள், அடர் மஞ்சள், வெளிறிய ஆரஞ்சு, நெருப்பில் தெரியும் மஞ்சள் ஆரஞ்சு, பளீர் ஆரஞ்சு,…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 126

    நாளைய கேள்வி- இந்திரநீலன் சுரேஷ்

     “கேட்ச்……..!” ஃபுல்டாஸை இறக்கிய பவுலரும், அதைத் தவறான திசையில் திருப்பிவிட்ட பேட்ஸ்மேனும் வானத்தைப் பார்த்தார்கள். தனது அரை டிராயரை அவசரமாகத் தூக்கிவிட்டபடி, பந்து பறக்கும் திசையை நோக்கி ஓடிய சிறுவனின் முதுகு ‘விராட்’ என்றது. இந்தக் கேட்சை பிடித்துவிட்டால் முழு டீமும் காலி. அப்போதுதான் அந்தப் பெரிய விமானத்தைப் பார்த்தான். ஏர்போர்ட் அருகிலிருக்கும், இந்தப் புறம்போக்கு…

    மேலும் வாசிக்க
  • கவிதைகள்

    வளவ.துரையன் கவிதைகள்

    மறந்தும்..மரத்தும்… ஒருவருள் ஒருவர்புகுந்து உணர்ந்துஒன்றாக வேண்டியேஅவள் வந்தாள்; நீ அன்பெனும் வேலி கட்டிஅவள் ஆசைகளைச்சிறைப்படுத்தினாய்; குளிர்நீரில் குதிக்கும்ஆமை போல முதலில்அவள் அகமகிழ்ந்தாள்; நாள்கள் போகப் போகநரகத்தில் ஆட்பட்டாள்;அடுக்களைப் பாகிலேமூழ்கிக் கிடப்பதுஅவளுக்குத் திகட்டியது; அவள் அறையின்அனைத்துச் சாளரங்களும்மூடப்பட்டுவிட்டன; உன் அறையில் உள்ளஒரே ஒரு…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 125

    ‘வித்-இன் த பிரேம்’ – அ.ஜீனா கிறிஸ்டி

    1 அன்று அவனது கல்லூரி நண்பன் வீட்டுப் புதுமனை புகுவிழா. ஒரு கூட்டுக் கிளிகள் பல மரங்களுக்குப் பறந்த பின்னரும்‌ வலையின் துணையால், அவ்வப்போது அலைகளின் அணுக்கத்தால் அருகருகே ஒருங்கமைவதுண்டு. நண்பன் புலனத்தில் ஒரு பட அழைப்பைவிட, அதனை ஏற்றுக்கொண்டு புறப்படத் தயாராயினர் அவனும்…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 125

    ஜே.பிரோஸ்கான் கவிதைகள்

    கனவு 1உறக்கத்தின் இடுக்குகளில்நான் நட்டு வைத்திருக்கும் செடிகள்உன் குறட்டையின் அதிர்வில்வேரோடு சாய்ந்து விடுகின்றன;கனவு என்பது எனக்கானஒரு ரகசியத் தீவு.விழித்திருக்கும்போதுஉனது அதிகாரத்தின் நிழல்என்னை ஒரு சுவரொட்டியாய் மாற்றுகிறது;ஆனால் மூடிய கண்களுக்குள்நானே எனக்குஒரு பிரம்மாண்டமான வானம்.பொருந்திப் போகாத வாழ்வின்இந்தக் கரடுமுரடான படுக்கையில்,நீ துப்பும் சலிப்புகளுக்கு…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 125

    ஜேக்கப் மேஷாக் கவிதைகள்

    கெத்சமனே அற்புதங்களின்வழித்தடங்களிலோஅயர்ச்சியின் கிறக்கத்திலோநீ என்றுமே என்கண்களுக்குத் தென்பட்டதில்லை உனக்குப் பிடித்தஎனது பெரும் புன்னகை வழியும்சுந்தரப் பொழுதுகளில் நீஎன்னோடு லயித்ததில்லை. நான் குதூகலிக்கும்போதோ,மகிழ்ச்சி முக்தியில் கட்டியணைக்க முற்படும்போதோஉன் கதகதப்பான உருவத்தைக் காற்றில் துழாவுகையில் அது என்னை ஆரத்தழுவியதில்லை. நான் காதல் வயப்பட்டபோதோ,அதில் வியாகுலப்பட்டபோதோ…

    மேலும் வாசிக்க
  • இணைய இதழ் 125

    மா.அண்ணாமலை கவிதைகள்

    பெயரைச் சேமித்தல் நீ எனக்கு மூத்தவள்பாசத்திலும் கூடஇதுநாள் வரைஉன் பெயரைச்சுருக்கமாகவே அழைத்திருக்கிறேன்சண்டையிடும் போதுஅடைபெயரில்அழ வைத்துஅடி வாங்கியிருக்கிறேன்அலைபேசி எண்ணைசுருக்கப் பெயரில்தான் சேமித்திருக்கிறேன்ஏதோ நினைவில்அக்கா என்றுஅவ்வெண்ணை மாற்றிச்சேமித்த கணத்தில்இனம் புரியாத துள்ளல்ஒன்று உண்டாகிகையில் பொம்மையுடன்உன் பின்னால் வரும்இளையவனானேன்… * குழப்பம் உன்னை இறுக்கி அணைக்கையில்குழப்பமேற்படுகிறதுமேகத்தைமல்லிகையெனச்…

    மேலும் வாசிக்க
Back to top button