கவிதைகள்
-
Jan- 2019 -21 January
வழக்கமாக நாமழைப்பதெல்லாம் வசந்தத்தின் சுகந்தத்தைத்தான்
நிறுத்தற் குறிகள், தொடர் வாக்கியங்களற்ற அடர்வனத்தினுள் விட்டுவிட்டு ஒலிக்கும் சில்வண்டுகள், பெருந்தருப்பட்டையை மிக வேகமாய் மோதும் நீள் அலகுப்பறவையின் உடற் வெதுவெதுப்பு, வெறுங்காலின் அடியில் நழுவும் சில மணி நேர முன் மழைச் சகதிக் கூழ்மத்தினையெல்லாம் இவ்வுடலெனும் வஸ்து நுகர தடை…
மேலும் வாசிக்க -
21 January
இரு வெவ்வேறு கண்கள்
காலப்பிராந்தியத்தின் சிமிட்டலில் அதே கண்கள் அதே கண்களென பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தன மிக ரகசியமென எப்போதோ சொல்லப்பட்ட இசைக் குறிப்புகள் வெண் பரப்பினூடாக வழிந்து குளிர்மையின் உள்ளுறை வெப்பங்களில் நழுவிக்கொண்டிருந்த நூற்பவினைஞனின் நுண்மை விதிகளின்படி மேற்கொண்டு நெய்யப்படுவதற்கான தறிகள் மரங்களை செடிகளாக நடவு…
மேலும் வாசிக்க -
21 January
நீருறை வனம்
கடல் நெடுக விழுந்து கிடக்கும் நிலவொளி. கரையின் நீர் நிரப்பில் ஆழ்ந்திருந்த ஒளி நண்டு, ஊர்ந்து இரு மின்னல்களால் உந்தப்பட்டு மேலேறி மேலேறி நடுவானில் உட்கார்ந்திருந்தது. ஈரம் மினுங்க குளிர்ந்த உப்பு நீர் சொட்ட, சிவப்பேறி இருந்தது பௌர்ணமி. முதிய செம்படவன்,…
மேலும் வாசிக்க -
Dec- 2018 -21 December
வே.நி. சூர்யா கவிதைகள்
தலைப்பிடப்படாதது 1 வற்புறுத்தி கொடுக்கப்படும் திருட்டுப்பரிசென சலிப்பு உடலுக்குள் திணிக்கப்படுகிறது காலத்தை திசைதிருப்பிய புத்தகங்கள் படிக்கப்பட்டு படிக்கப்பட்டு சோர்ந்துபோயிருக்கின்றன இன்னும் சோம்பிப்போகாதது நம் மூளை மட்டும்தான் எவருக்கும் ரகசியமாக இருக்கும் உரிமை கிடையாது மூக்குச்சளிபோல வெளியே வந்தேயாகவேண்டும் அல்லது சுக்கிலத்துளிபோல் வழிந்தேயாக…
மேலும் வாசிக்க -
19 December
வெளிப்படுத்தின சுவிசேஷம்
ஆதிக்கதை தாயின் கருப்பையில் ஸ்கலிதமாய் விழும்முன்னே எனக்கான தாலாட்டை பாட ஆரம்பித்திருந்தாய் சொற்கள் தேவையற்ற அதன் ராகங்களிலிருந்து வழிந்து கிளைப் பரப்பி உண்டாயின பெரும் நதிகள். உலகம் ஜெனிக்க ஆரம்பித்தது. ஆம். ஆதியிலே வார்த்தை இருந்தது. அந்த வார்த்தை எனக்கானதாயிருந்தது. அந்த…
மேலும் வாசிக்க -
19 December
தமிழ் உதயா கவிதைகள்
எனக்கு கடல் முகம் — நீல நினைவுறும் ரயிலில் கண்களைச் சாத்தி நகரும் நாளொன்றில் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் இளவேனிலின் புழுதி வாசம், தழைக்கும் நுனிகளிடை நடுங்கும் புலரொளி, மெல்ல ஊர்ந்தெழும் ஈரம் கோர்த்த தூவான மிச்சம், புதைத்து நுழைவதற்கு தகுந்த கேசரக்…
மேலும் வாசிக்க -
19 December
நிலாகண்ணன் கவிதைகள்
ஆண்கள், பெண்கள் பூவைத்திருக்கும் பெண்தலைக்கும் மீசைவைத்திருக்கும் ஆண்தலைக்கும் இடையில் பசிவைத்திருக்கும் ஒடுங்கியவயிற்றோடு அமர்ந்திருப்பேன் வடித்து நிமிர்த்திய பொன்னியரிசி சாதமென மஞ்சள்பூக்காத வெண்பளிங்கு கழிவறைகள்தான் இப்பூவுலகில் நான் வாழ்வதற்காக மல்லாக்க விழுந்த சோழிகள் கடைசி பேருந்துக்குப்பிறகு கதவோவியங்கள் காமச்சித்திரங்கள் இயங்க ஆரம்பிக்கும் நடுநிசியில்…
மேலும் வாசிக்க -
19 December
அவர்கள் வந்துவிட்டனர்
நேற்று மாலை கோழிகள் அடையும் நேரத்தில் வாசலில் நின்று நாய் குரைத்துக் கொண்டேயிருந்தது பல நாள் திட்டமிட்ட அவர்கள் திடீரென மிகத்தாட்டியமாக எங்கள் கூரைக்குள் நுழைந்தனர். நாய், தாத்தா, அம்மாச்சி, அம்மா, அப்பா, அண்ணன், அக்கா என்று எல்லோரது தோலிலும் ரசாயனங்களைத்…
மேலும் வாசிக்க -
19 December
சொல்லின் தற்கொலை
உன்னிடம் சொல்ல வேண்டி சேகரத்த சொற்களை ஏந்தி நின்றேன் கண நேரம் தான் அந்த நேரம் உமன்கொட் நதியின் பரிசுத்தம் கையில் தவழ்ந்தது செண்பகப்பூ வாசம் வீசியது செர்ரீ ப்ளாசம் மலர்கள் நிறைந்த மரம் கண்ணுக்குள் தெரிந்தது மங்குஸ்தான் பழங்களின் சுவை…
மேலும் வாசிக்க